مطلبی کوتاه در مورد روستای کوا

(کوا)
اماکن تاریخی روستای کوا:
غار دیو خانه:

غار "دیوخانه" یا "دیوانخانه" در کتاب اشرف البلاد درباره اش آمده است:

... و دره کوا که عمق آن بیش از 300 متر می باشد بصورت تنگنا و متقارن در بدنه غربی آن،غار های متعددی مثل غار دیو خانه،که رفتن آن برای هر فردی مقدور نیست ظاهرا در قدیم پناهگاه یاغیان و دزدان بوده است.

این گفتار گرچه نمی تواند قدمت آن را معین کند ولی با آثار موجود در آن تاریخ آن بسیار کهن است و داخل آن بشکل ایوان،ایوان بوده و در بعضی از کتاب ها آمده که قدمت بسیار زیادی دارد شاید بنای ساخت آن به زمان غار نشینی انسان بر می گردد.مصالح کار برده در آن (داخل) از جنس ساروج بوده و بسیار محکم می باشد. رفتن به داخل این غار برای هر کسی مقدور نمی باشد زیرا ورودی این غار مشرف به دره خوفناکی بوده و پرتگاه خطرناکی می باشد.

سنگ آن آهکی و نحوه چین خوردگی اش افقی و مایل و مربوط به دوره "ژوراسیک فوقانی" است.

در داخل این غار تعدادی ایوان وجود دارد و دیواره این خانه ها با آهک و گاه ساروج بوده و ساختارش ظاهرا به شکل دستی بوده و آثار انگشتان بر دیواره همچنان برجاست که این آثار انگشتان بسیار بزرگتر از انگشتان یک انسان عادی است و سطح کف این ایوان ها از ساروج و سنگ های محکمی پوشیده شده و کندن آن با ابزارآلات معمولی ممکن نیست و کوزه های خرد شده و همچنین شیشه های خرد شده "فیروزه" در کف این اطاقک ها فراوان است.

مرقد میرشریف:

در قسمت پائین دست محله کوا مرقد سید جلیل القدری ست بنام "آقا میر شریف(پیر سید)" که محلی ها بسیار از کرامات این سید بزرگوار نقل می کنند. احتمالا این سید بزرگوار از نسل سید مرعشیها در زمان حکومتشان در منطقه هزارجریب باشد.نسل و فرزندان این بزرگوار بنا به اقوال محلی به گرگان "چهارده" مهاجرت نمودند و در آن دیار سکنی گزیدند.

تاریخچه روستای کوا:

هزارجریب،سرزمینی که روزگاری خود استانی مستقل بوده به مرکزیت کیاسر که از مناطق شمالی شاهرود شروع شده تا نزدیکی فیروزکوه و قسمتی از استان سمنان امروزی را شامل می شد.در بعضی از کتب تاریخی،این سرزمین در سال های 89 قبل از هجرت تا 750 هجری بمدت 844 سال پایتخت باوندیان یا آل باوند بود.چندین گورستان گبری و هرمزد پرستی در مناطق هزارجریب و در اطراف کوا وجود دارد که قدمت تاریخ این سرزمین را تا قبل از اسلام می رساند.

همچنین در کوا با وجود چندین گورستان گبری نشین و چندین تپه های باستانی و مسجد تاریخی از جمله مسجد شپام و همچنین مسجد استاجنان و وجود چند حمام خزینه تاریخی و با همین قدمت و همچنین چندین مورد تپه های باستانی،واقع است.اشیا تاریخی و باستانی بسیاری از این منطقه از طریق حفاری های غیر مجاز به سرقت رفته،که تاریخ سکونت این منطقه را در گمنامی پنهان نمود

در ادامه مطلب تصاویری زیبا از روستای کوا را مشاهده کنید ..........